«Καλό ταξίδι καλέ μου φίλε Γιάννη Σμυρναίε»… Την είδηση του θανάτου του ηθοποιού γνωστοποίησε ο καλός του φίλος και συνάδελφός, Άγγελος Γραμμένος, μέσα από τον προσωπικό του λογαριασμό στο Facebook. Ο Γιάννης Σμυρναίος άφησε την τελευταία του πνοή στα τέλη Μαρτίου, αλλά βρέθηκε νεκρός στο σπίτι του στην Κυψέλη μια εβδομάδα αργότερα.

Διαβάστε αναλυτικά τι έγραψε:

Έφυγε τέλη Μαρτίου 2019 ο γνωστός ταλαντούχος ηθοποιός Γιάννης Σμυρναίος. Τον βρήκαν μια βδομάδα μετά νεκρό στο σπίτι του στην Κυψέλη. Καλό σου ταξίδι καλέ μου φίλε και συναγωνιστή. Ο Γιάννης γεννήθηκε στην Αθήνα στις 17 Οκτωβρίου 1940. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή Ωδείου Αθηνών από το 1964 έως το 1966. Η πρώτη του θεατρική εμφάνιση, ήταν στο «Κυρία του Μαξίμ» του Ζωρζ Φειντώ με το θίασο Ρηγόπουλου – Αναλυτή το 1967. Στον κινηματογράφο εμφανίστηκε στην ταινία, «Ο χαζομπαμπάς» (1967).

Γιάννης Σμυρναίος
Γιάννης Σμυρναίος – Ο αισιόδοξος (1973)

Συνεργάστηκε με αξιόλογους θιάσους, όπως Ρίζου- Χατζηχρήστου-Βογιατζή στο έργο «Αγάπη μου παλιόγρια (1969-70), Βουτσά – Ρίζου-Ναθαναήλ στο έργο «Ο επαρχιώτης» (1971-72), Καρρά (1972), Γκιωνάκη (1973-74), Αλεξανδράκη-Γαληνέα (1978), Γκιωνάκη, στο έργο «Το στραβόξυλο», Παπαναστασίου-Ιωαννίδου (1982), στο θέατρο «Καλουτά» στο έργο «Κολωνός και Κολωνάκι», Ρίζου (1986-87), Χαλκιά-Παρτσαλάκη στο θέατρο «Μετροπόλιταν» στο έργο των Τσιφόρου-Βασιλειάδη «Δέκα μέρες στο Παρίσι» και άλλα. Πέθανε τον Μάρτιο του 2019.

Γιάννης Σμυρναίος
Με Γιάννη Γκιωνάκη στην ταινία «Τροχονόμος… Βαρβάρα (1981)»

Φιλμογραφία:

Ο χαζομπαμπάς (1967)
Γιακουμής μια ρωμέικη καρδιά (1970)
Κατηγορώ τους δυνατούς (1970)
Εν ονόματι του νόμου (1970)
Το παιδί της μαμάς (1970)
Οι άνδρες ξέρουν ν’ αγαπούν (1971)
Σ’ αγαπώ (1971)
Ο αισιόδοξος (1973)
Τροχονόμος… Βαρβάρα (1981)
Νοκ-άουτ στον έρωτα / Εγώ και το πουλί μου (1982)
Εδώ και τώρα αγγούρια (1982)
Η σιδηρά κυρία (1983)
Αγάπησα έναν Πόντιο (1986)
Ο καβαλάρης των F.M. Stereo (1986)
Ο αυτάκιας (1988)
Τρελάδικο πολυτελείας (1990)

 

 

 

 

Πηγή: https://www.ethnos.gr/politismos/theatro/30759_giannis-smyrnaios-pethane-o-gnostos-ithopoios-ton-brikan-mia-ebdomada-meta