Την ανάγκη προγραμματικών συγκλίσεων ανεξάρτητα από πρόσωπα επισήμανε, σε συνέντευξη του στο thestival.gr, ο υποψήφιος δήμαρχος Θεσσαλονίκης και επικεφαλής της παράταξης «Οικολογία Αλληλεγγύη», Μιχάλης Τρεμόπουλος.

Όπως σημειώνει ο ίδιος, δεν δέχτηκε μέχρι στιγμής καμία πρόταση από άλλο συνδυασμό για συνεργασία ενόψει του δεύτερου γύρου. Ωστόσο, αναφέρει ότι «δεν υπήρξε καμία σχετική πρόταση γιατί το αφήνουν για μετά τις εκλογές του πρώτου γύρου».

Ο κ. Τρεμόπουλος μιλά για την κοινωνική διαχείριση απορριμμάτων, για το αν η Συμφωνία των Πρεσπών θα επηρεάσει την ψήφο των Θεσσαλονικέων, ενώ τέλος, παρουσιάζει την πρόταση του συνδυασμού του για την ανάπλαση του γηπέδου της Τούμπας.

 

Αναλυτικά η συνέντευξη του Μιχάλη Τρεμόπουλου στο Thestival:

-Απομένει περίπου μια εβδομάδα μέχρι τις δημοτικές εκλογές. Είστε ικανοποιημένος από την ποιότητα του προεκλογικού αγώνα; Καταφέρατε να μεταδώσετε το μήνυμα της Οικολογίας- Αλληλεγγύης στους πολίτες της Θεσσαλονίκης;

Οι αυτοδιοικητικές κινήσεις που δεν έχουν κομματική υποστήριξη ή χρηματοδότες, αντιμετωπίζουν αρκετές δυσκολίες στο να ακουστεί ο λόγος και οι προτάσεις τους στους πολίτες. Για άλλη μια φορά οι εκλεκτοί των μηχανισμών και των συμφερόντων και των ισχυρών του χρήματος, που μπορούν να αγοράζουν προβολή ή ακόμη και δημοσκοπήσεις, πετυχαίνουν να στραφεί πάνω τους η όποια δημόσια συζήτηση. Ωστόσο, ελπίζω να καταφέραμε να μεταδώσουμε το βασικό μας μήνυμα, όπως και την εγγύηση της εμπειρίας της «Οικολογίας – Αλληλεγγύης» από τα 29 χρόνια παρουσίας της στα αυτοδιοικητικά τεκταινόμενα της πόλης και της Περιφέρειας και από τα καλά παραδείγματα που υπάρχουν σε ευρωπαϊκό επίπεδο, σε Δήμους και ευρωκοινοβούλιο.

 

-Έχετε διατελέσει ευρωβουλευτής, νομαρχιακός και περιφερειακός σύμβουλος. Πώς λάβατε την απόφαση να διεκδικήσετε τον δήμο Θεσσαλονίκης; Έπαιξε ρόλο το σύστημα της απλής αναλογικής;

Πάντα ήθελα να ασχοληθώ με την πόλη μου, τον Δήμο Θεσσαλονίκης, που αποτελεί προνομιακό πεδίο άσκησης των οικολογικών πολιτικών και της πολιτικής με καθημερινά ρούχα, τόπο εφαρμογής και αμεσοδημοκρατικών πρακτικών. Πάνω απ’ όλα νιώθω ενεργός πολίτης και ασχολούμαι με τα της πόλεως επί δεκαετίες. Ακόμη και ως ευρωβουλευτής ανέλαβα τη θέση του αντιπροέδρου της Επιτροπής περιφερειακής ανάπτυξης, έκανα τη μοναδική έκθεση για τη διαφάνεια στις ευρωπαϊκές χρηματοδοτήσεις και εξέδωσα βιβλίο για τα χρηματοδοτικά εργαλεία που αφορούν την Αυτοδιοίκηση.

Η «Οικολογία -Αλληλεγγύη» είναι ένας ιστορικός θεσμός για την πόλη και την περιφέρεια, με ρίζες στο 1990. Αυτή τη φορά η Κίνηση, μέσω ανοικτών και δημοκρατικών διαδικασιών, αξιολόγησε ότι πρέπει να κατέβουμε δυναμικά στον Δήμο Θεσσαλονίκης. Υπάρχουν και άλλα πρόσωπα που θα μπορούσαν να σταθούν επάξια ως υποψήφιοι δήμαρχοι αλλά με δεδομένη την απλή αναλογική, μέτρησαν και η αναγνωρισιμότητα, η εμπειρία αλλά και η ανάγκη διασφάλισης των δικών μας αγώνων και νικών.

 

-Εξετάσατε το περιθώριο συμπόρευσης με άλλους υποψηφίους προεκλογικά και, αν ναι, γιατί δεν προχώρησε η συνεργασία;

Η πρωτοβουλία του Δημάρχου για συμπόρευση ήρθε απαράσκευη, καθυστερημένη και υπονομευμένη εξαρχής. Η «Οικολογία – Αλληλεγγύη» είχε θέσει το ζήτημα της ανάγκης ύπαρξης προγραμματικών συγκλίσεων, ανεξάρτητα από πρόσωπα, ήδη από τον Σεπτέμβριο, πριν δηλ. από την απόσυρση Μπουτάρη. Καμιά αυτοδιοικητική παράταξη δεν ανταποκρίθηκε. Αλλά και στο διαπαραταξιακό, παρόλη την επιμονή μας ότι αποτελεί προϋπόθεση, κανένα θέμα προγραμματικής σύγκλισης δεν συζητήθηκε ενώ προτάχθηκε η ανάδειξη κοινού υποψηφίου με μια απλή Προγραμματική Διακήρυξη, με επιχείρημα ότι υπάρχουν διαφορές και έλλειψη χρόνου.

Εμείς προτάξαμε ως προϋπόθεση τον διάλογο με τα κινήματα και τους κοινωνικούς φορείς της πόλης, ως βασικών συμμετόχων στη διαμόρφωση ενός προγράμματος για την πόλη. Προτείναμε δημόσιες θεματικές εκδηλώσεις σε σημαντικά ζητήματα που αφορούν την πόλη και τονίσαμε ότι θέλουμε έναν υποψήφιο Δήμαρχο που να κερδίζει με βάση τις δεσμεύσεις από ένα κοινό πρόγραμμα. Όταν απέτυχαν να καπελώσουν τις αυτόνομες αλλά καλοπροαίρετες φωνές της πόλης, που δεν δέχτηκαν τον ρόλο του κομπάρσου σε κομματικά σενάρια και δημοσκοπήσεις, το διαπαραταξιακό κατέρρευσε. Καταθέτουμε την πρότασή μας μακριά από πελατειακές λογικές, με αρχές και στόχους που δεν ανταλλάσσονται με εξασφαλισμένη εκλογή σε δήθεν “ενωτικά” ψηφοδέλτια, που αγνοούν τις ανάγκες της πόλης.  Δεν ελεγχόμαστε από τα συμφέροντα ή τις πολιτικές και οικονομικές εξουσίες. Αναζητούμε όμως συνεργασίες, χρήσιμες για μετά τις εκλογές, με στόχο να αλλάξουμε ριζικά τις δημοτικές πολιτικές.

 

-Σας προσέγγισε κάποιος από τους ανθυποψηφίους για συνεργασία ενόψει του δευτέρου γύρου; Αφήνετε ανοιχτό αυτό το ενδεχόμενο;

Δεν υπήρξε καμία σχετική πρόταση γιατί το αφήνουν για μετά τις εκλογές του πρώτου γύρου. Χωρίς όμως προγραμματικές συγκλίσεις οποιαδήποτε συνεργασία δεν φαίνεται πιθανή. Έχουμε ξαναπεί ότι δεν μπορούμε να δούμε συνεργασίες με όσους εκπροσωπούν το διαπλεκόμενο παρελθόν, τα συμφέροντα, τις νεοφιλελεύθερες λογικές, την ιδιοτέλεια, τη μίζερη ομφαλοσκόπηση, τη μισαλλοδοξία ή τις εθνικιστικές ρητορείες. Είμαστε όμως ανοιχτοί σε διάλογο με όσους έχουμε βρεθεί μαζί σε κοινωνικούς αγώνες και την εθελοντική προσφορά, για τη συλλογική διαχείριση των δημόσιων αγαθών, τη διαφάνεια, τα δικαιώματα των πολιτών, το τραμ, το ποδήλατο, την ποιότητα του αέρα που αναπνέουμε, την όψη των δημόσιων χώρων, την κοινωνική αλληλεγγύη στους πρόσφυγες και τους άστεγους, την ειλικρινή διαχείριση της ιστορικής μνήμης της πόλης, τη συνεργατική διαχείριση του νερού, την εναλλακτική διαχείριση των απορριμμάτων, τη φροντίδα για τα ζώα, την περιβαλλοντική εκπαίδευση κ.α.

Με όσους δεν μπορέσαμε προεκλογικά να συγκλίνουμε προγραμματικά, θα το προσπαθήσουμε στο δημοτικό συμβούλιο. Θα προσφέρουμε την εμπειρία μας σε τρόπους διαβούλευσης και ουσιαστικής συναίνεσης σε ένα συνεχές σχολείο δημοκρατίας, το οποίο θα πρέπει να λειτουργήσει και στα δημοτικά διαμερίσματα. Ο Δήμος πρέπει να δώσει υποδομή, χρόνο, φωνή και εξουσία στις αποκεντρωμένες δομές, που πρέπει να εκφράζουν τα ζητούμενα της κάθε γειτονιάς και όχι τα οργανωμένα συμφέροντα.

 

-Πόσο εύκολη θεωρείτε ότι θα είναι η συνύπαρξη στο δημοτικό συμβούλιο με τον Παναγιώτη Ψωμιάδη;

Οι διαφορές μας δεν είναι προσωπικές αλλά αξιών και πολιτικών. Έχουμε αυτόνομη πορεία και δεν ετεροκαθοριζόμαστε. Κάναμε συνεπή αντιπολίτευση, όπως είχαμε υποχρέωση, στη Νομαρχία και στην Περιφέρεια. Αντισταθήκαμε δυναμικά και με επιτυχία ενάντια σε ένα απαράδεκτο μοντέλο εθνολαϊκισμού, ιδιοτέλειας και κακοδιοίκησης. Καταφύγαμε τεκμηριωμένα στη Δικαιοσύνη και τους ελεγκτικούς μηχανισμούς, και δικαιωθήκαμε. Ζητούμε τη στήριξη των πολιτών για να ακολουθήσουμε την ίδια αταλάντευτη πορεία και στον Δήμο, με εντιμότητα, ευθύτητα, διαφάνεια και ανιδιοτέλεια.

 

-Θεωρείτε ότι η Συμφωνία των Πρεσπών θα επηρεάσει την ψήφο των Θεσσαλονικέων;

Είναι πολύ πιθανόν, με τον φανατισμό που έχει καλλιεργηθεί από ορισμένους κύκλους. Ωστόσο, θα ήθελα να επισημάνω ότι πατριώτης δεν είναι ο φανατικός εθνικιστής, αφού κάνει τελικά κακό στη χώρα του. Πατρίδα είναι και η πόλη που ζούμε και ο φυσικός της περίγυρος, που κάποιους υπερπατριώτες δεν τους καίγεται καρφί αν ρυπαίνεται, αν τσιμεντοποιείται, αν απειλείται το Σέιχ Σου, αν καταρρέουν τα πολιτιστικά μνημεία, αν παρκάρουν στις διαβάσεις. Και πάνω απ’ όλα, οι πολίτες θα πρέπει να έχουν καλά στο νου ότι ο Δήμαρχος δεν είναι δυνατόν να κάνει εξωτερική πολιτική ή πολιτική εθνικής άμυνας.

 

-Ο τομέας της καθαριότητας κρίνει κατά πολύ την επιτυχία ή όχι μιας δημαρχίας. Προτείνετε κοινωνική διαχείριση των απορριμμάτων. Τι περιλαμβάνει η πρόταση σας;

Το μοντέλο κοινωνικής διαχείρισης των απορριμμάτων, που προτείνουμε, βρίσκεται στον αντίποδα της ιδιωτικοποίησης και στηρίζεται στη συνεργασία Δήμου και εγχειρημάτων κοινωνικής αλληλέγγυας οικονομίας, με ενεργοποίηση του δημότη προς την κατεύθυνση μιας κοινωνίας μηδενικών αποβλήτων. Δεν αρκεί να φύγουν τα σκουπίδια μπροστά από τα μάτια μας. Δεν είναι ούτε για πέταμα ούτε για θάψιμο ούτε για κάψιμο! Τα πεταμένα αντικείμενα είναι πλούτος! Μπορούμε να κάνουμε την πόλη μας βιώσιμη, εφαρμόζοντας ευρεία διαλογή των απορριμμάτων στην πηγή για αποτελεσματικότερη ανακύκλωση, αλλά και πριν από αυτήν, επιλέγοντας προϊόντα που έχουν μεγάλη διάρκεια ζωής, δεν δημιουργούν απόβλητα και με πρώτη επιλογή την επανάχρηση και την κομποστοποίηση. Επίσης, επιδιώκουμε μείωση της κατανάλωσης, όχι καύση αλλά παραγωγή ενέργειας από ΑΠΕ και από φυσικές μεθόδους αξιοποίησης του υπολείμματος (πχ βιοαέριο). Έτσι, ο καθένας μπορεί να γίνει μέρος της λύσης, να μειώσει το οικολογικό του αποτύπωμα, να προστατεύσει το περιβάλλον και να δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας.

Κοινωνικές Συνεταιριστικές Επιχειρήσεις και άλλα εγχειρήματα κοινωνικής αλληλέγγυας οικονομίας μπορούν να αναλάβουν στάδια στην ανακύκλωση συγκεκριμένων ρευμάτων, στην επιδιόρθωση συσκευών και αντικειμένων ώστε να επαναχρησιμοποιηθούν, στην ενημέρωση του κοινού. Αυτός είναι ένας εναλλακτικός δρόμος, πέρα από την ιδιωτικοποίηση ή την κρατικοποίηση.

Δυστυχώς, ακούμε ακόμη υποψηφίους δημάρχους να αναμασούν τετριμμένα αιτήματα και έννοιες ενώ η ανακύκλωση είναι βαλτωμένη στο 14%. Την ίδια στιγμή προωθούν το μοντέλο της καύσης των σκουπιδιών, ρετουσάροντάς την ως «ενεργειακή αξιοποίηση». Και φυσικά, αυτοί που προαλείφονται να το αναλάβουν είναι εγχώριοι και διεθνείς εργολάβοι, που ήδη έχουν βρει τους πρόθυμους συνεργάτες τους.

 

-Το τραμ θα μπορούσε να αποτελέσει τη λύση για τη διαχείριση του κυκλοφοριακού ζητήματος στην πόλη; Πώς κρίνετε το μοντέλο του δημόσιου ΟΑΣΘ;

Η Θεσσαλονίκη δεν έχει σχεδιαστεί για το ΙΧ αυτοκίνητο, το οποίο αποτελεί πρόβλημα και σε κίνηση και σε στάθμευση. Είναι από τις πόλεις της Ε.Ε. με την πιο ρυπασμένη ατμόσφαιρα, η οποία ευθύνεται για τους περισσότερους από τους πρόωρους θανάτους. Το τραμ θα μπορούσε να αποτελέσει μια από τις λύσεις για τη διαχείριση του κυκλοφοριακού ζητήματος στην πόλη, αλλά όχι μόνο του. Για αυτό προτείνουμε: μείωση των μετακινήσεων με ΙΧ, αποκέντρωση των λειτουργιών της πόλης, προαστιακό σιδηρόδρομο –ακόμη και προς τη Χαλκιδική, για συγκράτηση των μετακινήσεων στην περιφέρεια του ΠΣΘ. Συγκοινωνιακό και μεταφορικό σχεδιασμό με μέσα σταθερής τροχιάς -μετρό, προαστιακό, τραμ- καθώς και θαλάσσια συγκοινωνία με ταχύπλοα, που θα συνδέουν τους περιφερειακούς οικισμούς, το κέντρο, τα διοικητικά κέντρα και τους μεταφορικούς κόμβους μεταξύ τους. Ακόμη και η γραμμή του μετρό που κατασκευάζεται δεν θα μπορεί να εξυπηρετεί όλες τις γειτονιές του Δήμου. Προώθηση της ηλεκτροκίνησης με σταθμούς φόρτισης που ενσωματώνουν κεραμιδόμορφη φωτοβολταϊκή επικάλυψη. Διευκόλυνση των μετακινήσεων με ποδήλατα, με τη δημιουργία ενός πλήρους δικτύου ποδηλατοδρόμων, αποκλειστικής κυκλοφορίας. Επέκταση του δικτύου πεζοδρόμων, συνδέοντας τους αρχαιολογικούς χώρους και τα σημεία ενδιαφέροντος της πόλης. Δημιουργία δρόμων ήπιας κυκλοφορίας (woonerf) σε γειτονιές, με στόχο τη δημιουργία βασικών περιπατητικών και ποδηλατοδρομικών διαδρομών ενοποίησης του αστικού χώρου, συμβάλλοντας στις ασφαλείς καθημερινές μετακινήσεις προς το σχολείο, την εργασία, την αναψυχή και για προσωπικές υποθέσεις. Προώθηση του συνεπιβατισμού ως μια πρακτική μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα που έχει διττή στόχευση: αφενός την εξοικονόμηση πόρων και αφετέρου τη βελτίωση του περιβάλλοντος, όχι με τη στενή του έννοια αλλά με την έννοια των κοινωνικών σχέσεων.

Η αποϊδιωτικοποίηση του ΟΑΣΘ έπρεπε να βελτιώσει τις συγκοινωνίες αλλά ακόμη οι πολίτες ταλαιπωρούνται. Χρειαζόμαστε τακτικότατες κυκλικές γραμμές κορμού, βασικό δίκτυο νυχτερινών γραμμών, αξιόπιστη τήρηση του προγράμματος δρομολογίων. Ο Δήμος Θεσσαλονίκης, αντί να συμμετέχει διακοσμητικά στο ΔΣ, θα πρέπει να εμπλακεί ενεργά στον σχεδιασμό επίλυσης του κυκλοφοριακού με ανάπτυξη της βιώσιμης κινητικότητας στο ΠΣΘ. Όχι, βεβαίως, με αυθαίρετες ενέργειες, όπως το 1987 με το μετρό, που θα γινόταν με χρήματα του FM 100 αλλά εγκλώβισε την πόλη σε 30 χρόνια αναστάτωσης. Χρειαζόμαστε επανασχεδιασμό της αστικής συγκοινωνίας με αύξηση της αξιοπιστίας και της ποιότητάς της, μικρά και ευκίνητα ηλεκτροκίνητα λεωφορεία, “έξυπνα” φανάρια, εξασφάλιση εναλλακτικών μέσων μεταφοράς.

 


Πέτυχε το σύστημα ελεγχόμενης στάθμευσης στην πόλη; Ποια η πρότασή σας για την αντιμετώπιση της παράνομης στάθμευσης στην πόλη;

Το σύστημα ελεγχόμενης στάθμευσης, ενώ θα μπορούσε να αποτελέσει μια καλή λύση, ακυρώνεται στη συνείδηση των πολιτών λόγω και του κυρίως εισπρακτικού χαρακτήρα του Thesis. Περίπου 3,8 εκατομμύρια είναι τα έσοδά του από τη στιγμή που ξεκίνησε η εφαρμογή του, με τον Δήμο να κρατάει μόνο το 50,5%. Και ενώ η δημοτική αστυνομία κάνει 7.500 ελέγχους την ημέρα, οι δημοτικές υπηρεσίες βάφουν δρόμους, βάζουν πινακίδες, τροχαίο υλικό, κτλ, ο «ανάδοχος» εισπράττει ένα τεράστιο ποσό. Εφόσον το στήσιμο του ψηφιακού συστήματος ελέγχου με το σχετικό λογισμικό ήδη έχει αποσβεστεί και στην Αθήνα, όπου εφαρμόζεται το ίδιο σύστημα, η χρέωση ανά ώρα κοστίζει 1 ευρώ, είναι φανερό πως η λεόντεια και καταχρηστική αυτή σύμβαση σε βάρος του Δήμου, που προσφέρει, προσωπικό, εργατοώρες και χρήμα, θα πρέπει να αναθεωρηθεί. Και πρώτα απ’ όλα, θα πρέπει να δοθεί η σύμβαση στη δημοσιότητα. Ζητούμε να γίνει εκτεταμένη δημόσια διαβούλευση, με πλήρη διαφάνεια στις γειτονιές που ξεκίνησε, όπως την Ε’ κοινότητα, ή σχεδιάζεται να εφαρμοστεί. Επίσης, να επανεξεταστεί υπό το πρίσμα της μέχρι τώρα λειτουργίας του στην Α’. Πχ γίνονται λάθη στη χρέωση από τα κινητά ή τους πάροχους του συστήματος -περίπτερα και καταστήματα- και από την ασάφεια στη σήμανση και επισήμανση ειδικών θέσεων είτε για ΑΜΕΑ είτε για φορτοεκφόρτωση, όπου υπάρχει επίσης τεράστιο πρόβλημα, με τη δημοτική αστυνομία να απορρίπτει με συνοπτικές διαδικασίες όλες σχεδόν τις ενστάσεις, ακόμη και εκείνες που εξόφθαλμα αφορούν σε λάθη και ασάφειες. Στο μεγαλύτερο μέρος εκτός του κέντρου, με εξαίρεση τις μεγάλες αρτηρίες, κυριαρχεί η κατοικία και η αναστάτωση φαίνεται να είναι μεγαλύτερη από τα οφέλη.

-Πώς μπορεί να σχεδιαστεί ένα λειτουργικό δίκτυο ποδηλατοδρόμων στην πόλη;

Δυστυχώς, η διοίκηση Μπουτάρη έκανε ελάχιστα πράγματα σε σχέση με τη διευκόλυνση των μετακινήσεων με ποδήλατα. Ο ανεπαρκέστατος ποδηλατόδρομος που κατασκευάστηκε από την προηγούμενη διοίκηση, εγκαταλείφθηκε χωρίς συντήρηση και μέριμνα, με αποτέλεσμα, σε πολλά σημεία να καταλαμβάνεται από σταθμευμένα αυτοκίνητα ή να χρησιμοποιείται για την κυκλοφορία αυτοκινήτων, όπως στην προέκταση της Αγίου Δημητρίου προς το Καυτατζόγλειο. Ακόμη και για τον ποδηλατόδρομο της νέας παραλίας, υπήρξαν ατελέσφορες «ιδέες» για τη μεταφορά του στο πεζοδρόμιο της λεωφόρου Μ. Αλεξάνδρου, αποφεύγοντας οποιαδήποτε απόπειρα για κατάληψη οδοστρώματος από τα αυτοκίνητα, με ασφαλείς διαχωρισμένες λωρίδες. Και αυτά, την ίδια στιγμή που άλλες πόλεις της Ελλάδας διαθέτουν λειτουργικά δίκτυα. Η Καρδίτσα μάλιστα προβάλλεται ως «πόλη του ποδηλάτου», με ένα δίκτυο μήκους 7.300 μ. στον αστικό ιστό και 10.500 μ. περιαστικό.

Το μόνο νέο στοιχείο τα τελευταία 8 χρόνια ήταν η κατάρτιση ενός στρατηγικού σχεδίου για το 2030, στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού προγράμματος URBACT, για επέκταση των υφιστάμενων ποδηλατικών υποδομών και την εξυπηρέτηση των αναγκών των ποδηλατών, με την κατάρτιση ενός σχεδίου δράσης για την προώθηση της ποδηλατικής πολιτικής και κουλτούρας. Ωστόσο, αυτό το «Ολοκληρωμένο Σχέδιο Δράσης για την προώθηση του ποδηλάτου για τη βελτίωση του βαθμού ανθεκτικότητας της κοινωνίας και της πόλης της Θεσσαλονίκης», που δόθηκε στη δημοσιότητα τον Μάρτιο του 2018, είναι μόνο μια πρώτη πολύ γενική και οραματική προσέγγιση, όπου υπάρχουν «μαύρες τρύπες», γραμμές χωρίς συνέχεια και περιοχές με υπερβολική κάλυψη. Χρειάζεται να εκπονηθεί κάτι αναλυτικότερο και σχεδιαστικά πιο ολοκληρωμένο, που να περιλαμβάνει ανάλυση χρονικών σταδίων εφαρμογής και εξέταση εναλλακτικών σεναρίων προτεραιοτήτων, πρόβλεψη για κατασκευή προστατευμένων ποδηλατόδρομων αποκλειστικής χρήσης, ασφαλτοστρωμένων, διπλής κατεύθυνσης, με μόνιμη διαχωριστική νησίδα μεγάλου ύψους για την αποφυγή παράνομης στάθμευσης και κίνησης άλλων οχημάτων. Επίσης, το προκαθορισμένο όριο ταχύτητας στους δρόμους της πόλης για τα μηχανοκίνητα πρέπει να μειωθεί, να προβλεφθεί συνδυαστική μετακίνηση για μεταφορά ποδηλάτου σε όλα τα ΜΜΜ, προτεραιότητα στα ποδήλατα με έξυπνα φανάρια που πρασινίζουν νωρίτερα από τα μηχανοκίνητα, κ.ά.

 

-Ποια η θέση σας για το ειδικό χωρικό σχέδιο για το νέο εκθεσιακό κέντρο στη ΔΕΘ;

Η ΔΕΘ θα έχει καλύτερο μέλλον αν αναπτυχθεί εκτός πόλης, κοντά στους σιδηροδρομικούς κόμβους και τους χώρους παραγωγής. Όμως ο νέος σχεδιασμός για τον χώρο της ΔΕΘ επιβαρύνει πολεοδομικά την πόλη, ενισχύει την υπερσυγκέντρωση των λειτουργιών της και δεν ανταποκρίνεται στις σύγχρονες απαιτήσεις για υψηλή ποιότητα ζωής και πράσινο στο κέντρο της πόλης. Αυτό που χρειαζόμαστε είναι μια πιο ανθρώπινη, πράσινη και αξιοβίωτη πόλη και έναν συνολικό και ηπιότερο χωροταξικό σχεδιασμό. Όχι άλλο τσιμέντο, εμπορικά κέντρα και ξενοδοχεία, που προσελκύουν ακόμη περισσότερα αυτοκίνητα. Γιατί εγκαταλείπεται η προοπτική μεταφοράς του εκθεσιακού χώρου στη Σίνδο ή η εξαγγελία του πρωθυπουργού για υπογειοποίηση περιπτέρων; Σε αντίθεση με το σχέδιο του Εμπράρ, που πρόβλεπε μόνο διάσπαρτες χρήσεις σε ένα πάρκο ανοιχτών χώρων, εγκαταλείπεται η προοπτική για δημιουργία Μητροπολιτικού Πάρκου στην περιοχή. Ο χώρος πυκνοδομείται, κτίρια αξιόλογης αρχιτεκτονικής σχεδιάζεται να κατεδαφιστούν και να αναπτυχθούν νέες υπέργειες εγκαταστάσεις. Και σε αντιστάθμισμα, προβλέπεται μόνον ένας μικρός πράσινος χώρος, ένα «πάρκο τσέπης». Η έκταση της ΔΕΘ θα πρέπει να γίνει μητροπολιτικό πάρκο, ώστε με τα πανεπιστήμια, τα Μουσεία και τον χώρο του Γ’ Σώματος Στρατού να αποτελέσουν έναν “χείμαρρο” πρασίνου και πολιτισμού, που θα ενώνει το Σέιχ Σου με τα πάρκα της παραλίας και τη θάλασσα. Η «Οικολογία-Αλληλεγγύη» ήταν η πρώτη αυτοδιοικητική κίνηση που έθεσε το θέμα στον δημόσιο διάλογο, ήδη από τις 8.3. Δυστυχώς η συντριπτική πλειοψηφία των υποψηφίων δημάρχων και η κυβέρνηση συμφωνούν ουσιαστικά με τα νέα σχέδια.

 

-Στηρίξατε εξαρχής την πρόταση για συνεργατική διαχείριση του νερού στη Θεσσαλονίκη. Πόσο ρεαλιστική και εφαρμόσιμη είναι;

Η κίνησή μας εδώ και χρόνια στέκεται ενεργά δίπλα σε κάθε προσπάθεια κατά της ιδιωτικοποίησης της ΕΥΑΘ ΑΕ. Τα μέλη μας, όχι μόνο συμμετείχαν στο δημοψήφισμα αλλά ήταν από τους πρωτοπόρους στην ιδέα και την ίδια τη διεξαγωγή του, που έδωσε τη δυνατότητα στους πολίτες της Θεσσαλονίκης να εκφράσουν δημοκρατικά τη συντριπτική τους θέση (98%) για τη μη ιδιωτικοποίηση της εταιρείας.

Χρειαζόμαστε επομένως και μια θετική εναλλακτική πρόταση, στην περίπτωση που μια κυβέρνηση αποφασίσει να αποχωρήσει από τη διοίκηση-διαχείριση της εταιρείας. Αυτή είναι οι πρωτοβάθμιοι μη κερδοσκοπικοί συνεταιρισμοί νερού σε κάθε υδροδοτούμενο Δήμο της πόλης, η Ένωση των οποίων να διοικεί την ΕΥΑΘ των πολιτών, της Αυτοδιοίκησης, των εργαζομένων και της κοινωνίας της πόλης, με σκοπό όχι το ιδιωτικό κέρδος αλλά τη συλλογική, κοινωνική και περιβαλλοντική ωφέλεια, με την παροχή υψηλής ποιότητας νερού, με χαμηλή τιμή, προστασία του περιβάλλοντος, δημοκρατική λειτουργία και κοινωνική δικαιοσύνη. Η πρόταση αυτή είναι ρεαλιστική και εφαρμόσιμη, καθώς έχει εφαρμοστεί σε αρκετές άλλες πόλεις της Ευρώπης και αλλού, ενώ έχουν ανταποκριθεί ήδη κάποιοι από τους Δήμους του Πολεοδομικού Συγκροτήματος για συνεργασία. Μπορούμε λοιπόν να πάρουμε τεχνογνωσία που έχει συσσωρευτεί και να δώσουμε στην πόλη μια λύση αντάξια των πολιτών της.

 

-Τι γνώμη έχετε για το πρότζεκτ ανάπλασης του γηπέδου της Τούμπας; Θα βοηθήσει στην αναβάθμιση της περιοχής; Ποιες ασφαλιστικές δικλίδες πρέπει να υπάρχουν;

Ευτυχώς το γήπεδο δεν πήγε στο πρώην στρατόπεδο Καρατάσιου, όπου θα κατέστρεφε έναν πνεύμονα πρασίνου. Η ανάπλαση του γηπέδου στην ιστορική Τούμπα πρέπει να σημαίνει αναβάθμιση όλης της περιοχής και όχι μόνο των κερκίδων ή δημιουργία εμπορικού κέντρου. Χωρίς κυκλοφοριακό κομφούζιο, υπερβάσεις, καταπατήσεις, χαριστικές λύσεις (γνωρίζουμε τι έγινε στο γήπεδο της ΑΕΚ), με συναίνεση του ερασιτέχνη ΠΑΟΚ, των περίοικων, των φορέων στις χρήσεις γηπέδου και περιβάλλοντος χώρου, με το κόστος να το επωμίζεται η ΠΑΕ ΠΑΟΚ.

 

 

 

 

Πηγή: http://www.thestival.gr/policy/ekloges-dimos/item/453919-m-tremopoulos-sto-thestival-anazitoume-meteklogikes-synergasies-gia-na-allaksoyme-tis-dimotikes-politikes