Ως γνωστόν, δεν είναι και το πιο εύκολο για έναν βορειοελλαδίτη να πάρει την απόφαση να κατέβει στο Terra Vibe ώστε να δει και να παρακολουθήσει live το αγαπημένο του συγκρότημα. Πέρα από δαπανηρή υπόθεση υπήρξε για πολλούς από εμάς στο παρελθόν και μια οδυνηρή υπόθεση, μια πραγματική τ-α-λ-α-ι-π-ω-ρ-ί-α. Βέβαια, το συγκρότημα των Depeche Mode αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα κεφάλαια στην Ιστορία της σύγχρονης ποπ μουσικής και ένα από τα επιδραστικότερα αυτής αλλά, το 2009, έγραψαν επίσης τη δική τους Ιστορία στα συναυλιακά δρώμενα αυτού του τόπου καθώς ανακοινώθηκε αιφνίδια η ακύρωση της εμφάνισης τους λόγω της ξαφνικής ασθένειας του τραγουδιστή τους Dave Gahan! Ήταν δε χαρακτηριστικό ότι η διοργανώτρια εταιρία (Didi Music) συνέχιζε να κόβει εισιτήρια λες και δεν έτρεχε τίποτα, μέχρι τουλάχιστον την επίσημη ανακοίνωση από τον εκπρόσωπο του συγκροτήματος. Από τότε που στέριωσε ο θεσμός της διοργάνωσης μεγάλων συναυλιών αλλά και του ετήσιου Rockwave Festival στo 37o χλμ. Αθηνών-Λαμίας (Κόμβος Μαλακάσας) κοντεύουν 10 χρόνια. Η διοργανώτρια εταιρεία μπορεί να υπερηφανεύεται πλέον για την πείρα της, στο επίσημο δε site της κάνει λόγο για διοργάνωση συναυλιών ευρωπαϊκών προδιαγραφών στο Terra Vibe, αλλά αν κρίνω από αυτά που διαπίστωσα στη συναυλία της 10ης Μαΐου 2013, φαίνεται πως δεν έχουν έτσι ακριβώς τα πράγματα καθώς η ίδια ΔΕΝ δείχνει την παραμικρή διάθεση να διορθώσει τα λάθη του παρελθόντος και (αντιθέτως!) οι ηλιθιότητες της δεν έχουν τέλος… (περισσότερα παρακάτω). Τουλάχιστον μας αποζημίωσε το συγκρότημα με την αξιόλογη εμφάνιση του που ξεπέρασε το δίωρο. Ήταν μια επαγγελματική και ‘καλοκουρδισμένη’ εμφάνιση αρκετά ‘συγκρατημένη’ όμως και χωρίς την (πραγματική/ουσιαστική) θέληση για επικοινωνία από τη μεριά του συγκροτήματος. Ας είναι, το μεγαλύτερο ποσοστό όσων παραβρέθηκαν φάνηκε να αποχωρεί ικανοποιημένο… (αν εξαιρέσουμε τις αστοχίες της διοργάνωσης οι οποίες θα αναφερθούν παρακάτω). Στη Θεσσαλονίκη το Hysterika, το επίσημο fan club των Depeche Mode στην Ελλάδα, διοργάνωσε στη Ζωντανή Μαύρη Τρύπα (στα Λαδάδικα) ένα προ-συναυλιακό party δύο μέρες πριν την εμφάνιση του αγαπημένου συγκροτήματος στη Μαλακάσα. Το MySalonika βρέθηκε φυσικά (και) εκεί…

 

 

 

 

+ (Στα Συν)

 

+ Ανάμεσα στους θεατές έβρισκε κανείς ανθρώπους όλων των ηλικιών, από διάφορα μέρη της Ελλάδας αλλά και από όλο τον κόσμο! Ξεπέρασαν (κάποιες πηγές λένε) τους 20.000.

+ Ο ικανοποιητικός αριθμός σε μπαρ (με λογικές τιμές), χημικές τουαλέτες (ενδεικτικό ότι δεν σχηματίστηκαν σχεδόν καθόλου ουρές και στα δύο) αλλά και υπαλλήλους/εθελοντές του Terra Vibe πρόθυμους να σου λύσουν οποιαδήποτε απορία στον εσωτερικό χώρο της συναυλίας. Στον εξωτερικό χώρο όμως τα πράγματα είχαν αλλιώς…

+ Το οπτικό μέρος της συναυλίας: Ο φωτισμός, οι ζωντανές λήψεις και τα visuals (οι εικόνες που μεταδίδονταν στη μεγάλη επί σκηνής οθόνη και τις δυο πλαϊνές οθόνες) ΟΛΑ ΑΥΤΑ ήταν απόλυτα συντονισμένα με τη μουσική χωρίς υπερβολές στους συμβολισμούς, τις εικόνες, τα χρώματα και τα εφέ. Το ταλέντο του επίσημου φωτογράφου και σκηνοθέτη του συγκροτήματος, Anton Corbijn, μεγαλούργησε για μια ακόμη φορά σ’ αυτόν τον τομέα.

+ Οι F.O.X., το νεοσύστατο συγκρότημα από το Essex, που πρόσφατα κυκλοφόρησε το ντεμπούτο άλμπουμ του με τίτλο Chimera, το οποίο και παρουσίασε στο ελληνικό κοινό πριν εμφανιστούν οι διάσημοι συμπατριώτες τους. Το electro-pop γκρουπ της Mitzi Fox, του Darren Barker και του Patrick Monahan απέδειξε στη σκηνή του Terra Vibe και στη μισή ώρα περίπου που κύλησε ευχάριστα για όσους τους παρακολούθησαν, ότι δεν ήταν τυχαία η επιλογή τους ως το support των Depeche Mode σε Γαλλία, Ελλάδα, Βουλγαρία, Ρουμανία και Τουρκία και υποθέτω ότι κέρδισαν αρκετούς νέους οπαδούς. Δυστυχώς δεν στάθηκε δυνατό να τους δω από την αρχή της εμφάνισης τους λόγω της παρατεταμένης αργοπορίας στον έλεγχο των εισιτηρίων (όπως ανέφερα και πιο πάνω θα αναφερθούμε διεξοδικότερα στο ‘καυτό πρόβλημα της συναλίας’ και συγκεκριμένα στα -ουκ ολίγα- αρνητικά της…). Έχασα το “I Am Electric” και τα υπόλοιπα τραγούδια με τα οποία ξεκίνησαν αλλά ευτυχώς άκουσα live τα Start a Revolution” και “LondonTown“. Αυτοί που δεν μπόρεσα καθόλου να δω και να ακούσω από κοντά ήταν οι Έλληνες Space Blanket, το δίδυμο του Abdul (φωνητικά, κιθάρες, πλήκτρα) και του Biscuit (πλήκτρα, φωνητικά), τους νικητές στον σχετικό διαγωνισμό του Jumping Fish της Cosmote για το ελληνικό support συγκρότημα που θα άνοιγε τη συναυλία. Η pop/disco-punk που παρουσίασαν (αν δε κάνω λάθος) ακουγόταν από μακρυά σαν ένα ‘σιγανό’ sound-check στο σημείο που βρισκόμουν και δεν μπορούσε κανείς να διακρίνει, μέσα στη φασαρία των αγανακτισμένων από την αναμονή στον έλεγχο των εισιτηρίων, τι ακριβώς έπαιζαν. Ελπίζω να τους ξανακούσω σύντομα σε καλύτερες συνθήκες πάντως αυτό που μπορώ να πω με βεβαιότητα ήταν το ότι το Distorted, η σύνθεση με τις ανατολίτικες επιροές με την οποία διακρίθηκαν στο διαγωνισμό, συμπεριλαμβάνονταν στο playlist τους.

+ Οι Depeche Mode: επιβεβαιώνοντας την αγγλική φήμη περί χρονικής ακρίβειας (σε πλήρη αντίθεση με την ελληνική σε θέματα οργάνωσης και γενικότερης συνέπειας..) λίγα μόλις λεπτά μετά τις εννιά, υπό τα αλλεπάλληλα χειροκροτήματα και τις κραυγές των χιλιάδων παρευρισκόμενων φανατικών οπαδών τους η πενταμελής μπάντα έκανε την εμφάνιση της στη σκηνή. Απαρτίζεται από τους Dave Gahan στα φωνητικά, Μartin Gore στις κιθάρες και τα πλήκτρα, Andy Fletcher στα πλήκτρα και τα… παλαμάκια – κρατά εδώ και χρόνια τον χαρακτηριστικό και χιουμοριστικό αυτό β’ ρόλο της μαϊμούς/ρομπότ στο συγκρότημα (το λέω αυτό γιατί ‘εδώ μου κάθεται’ το γεγονός ότι το συγκρότημα άφησε να φύγει το 1995 ο σπουδαίος μουσικός Alan Wilder και έχουν κρατήσει αυτόν!…)- μαζί με τα συνοδευτικά μέλη Christian Eigner στα ντραμς και Peter Gordeno στα πλήκτρα (χρησιμοποιούνται ως session μουσικοί αποκλειστικά και μόνο στις συναυλίες και σπάνια στις ηχογραφήσεις). Μέσα σε δύο ώρες και ένα τέταρτο, κοινό και συγκρότημα σταμάτησαν για λίγα μόνο λεπτά να τραγουδούν και να χορεύουν με ενθουσιασμό. Ευλόγως τα περισσότερα τραγούδια του set των DM περιλαμβάνονταν στην τελευταία πρόσφατη κυκλοφορία τους, το άλμπουμ Delta Machine (7 τραγούδια από τα 23 συνολικά: “Welcome to My World“, “Angel“, “Should Be Higher“, “Heaven“, “Soothe My Soul“, “Secret to the End” και το “Goodbye“, με το οποίο έκλεισε αρχικά η συναυλία) αλλά το συγκρότημα συμπεριέλαβε φιλότιμα και σε ποσοστό πάνω από τα 2/3 της συναυλίας, πολλές παλαιότερες επιτυχίες τις οποίες προφανώς ανυπομονούσαν να ακούσουν ζωντανά οι χιλιάδες παρευρισκόμενοι και οι οποίες αποτέλεσαν τα “highlights” της συναυλίας. Πιο συγκεκριμένα, ακούστηκαν τραγούδια από τα άλμπουμ Violator του 1990 (“Policy of truth“, “Enjoy the silence“, “Personal Jesus“, “Halo“), από το ντεμπούτο τους Speak and spell που κυκλοφόρησε το 1981 διάλεξαν την σούπερ-επιτυχία τους “Just Can’t Get Enough” (η μοναδική που ακούστηκε από την χρονική περίοδο 1981-1985), από το Black Celebration του 1986 (το ομώνυμο τραγούδι και το A Question of Time“), από το Songs of faith and devotion του 1993 (“Walking in My Shoes“, “Ι Feel You“), από το Ultra του 1997 (“Barrel of a Gun“, “Home“) και από το Playing the angel του 2005 (“Precious, “A Pain That I’m Used To” στη ροκ «εκδοχή» από το remix του Βρετανού παραγωγού της ηλεκτρονικής μουσικής Stuart Price). Με τον Martin αποκλειστικά στα φωνητικά, το συγκρότημα ερμήνευσε επίσης (μόνο) δύο λιγότερο γνωστά τραγούδια (την μπαλάντα “When the Body Speaks“, το μοναδικό τραγούδι που ακούστηκε από το Exciter του 2001, και το “Higher Love” από το S.O.F.A.D. του 1996). Λίγα λεπτά μετά την πρώτη τους αποχώρηση βγήκαν για το ‘καθιερωμένο’ encore, το οποίο ξεκίνησε με το “Home“, σε ακουστική εκτέλεση, πάλι με τον Martin Gore αποκλειστικά στα φωνητικά) και αμέσως μετά εμφανίστηκε και ο Dave για να ερμηνεύσει το “Halo” (στο remix των Goldfrapp), το “Just Can’t Get Enough” που θα ήταν αδύνατο να μην ξεσηκώσει το κοινό, το “I Feel You” (με τον τραγουδιστή να τα δίνει όλα πάνω στη σκηνή), πριν φτάσουμε στο “Never Let Me Down Again” (το μοναδικό τραγούδι από το άλμπουμ τους Music For The Masses που κυκλοφόρησε το 1987), το οποίο – όπως συνηθίζεται – αποτέλεσε τον επίλογο της βραδιάς, με τα χέρια χιλιάδων φίλων των Depeche Mode να πηγαίνουν δεξιά κι αριστερά και να αποχαιρετούν το συγκρότημα, το καλύτερο κλείσιμο που θα μπορούσε να υπάρξει για το live… Δεν ακούστηκε ούτε ένα τραγούδι από το Sounds of the Universe (2009) ένα από τα ούτως ή άλλως μέτρια άλμπουμ του σχήματος -κατά γενική ομολογία- πολύ πιθανό και προς αποφυγή συνειρμών, καθώς είχε κυκλοφορήσει την χρονιά που θα το παρουσίαζε ζωντανά το συγκρότημα στην συναυλία που ακυρώθηκε τελικά στο Terra Vibe… Οφείλω να προσθέσω ότι οι ερμηνείες τους στα προαναφερθέντα τραγούδια ήταν τόσο άψογα και επαγγελματικά εκτελεσμένες που πλησίαζαν τις γνώριμες στούντιο ηχογραφήσεις. Η φωνή του αεικίνητου τραγουδιστή σ’ αυτές τις εκτελέσεις στάθηκε σε ικανοποιητικό επίπεδο, παρουσίασε όμως σημάδια μικρής κόπωσης προς το τέλος της συναυλίας.

+ Ανάμεσα στις ωραιότερες στιγμές που θα θυμόμαστε όσοι βρεθήκαμε εκεί (τα highlights όπως ανέφερα πριν…) συγκαταλέγονται: α) η ξεχωριστή ερμηνεία τουHome” από τον Martin Gore αλλά ΚΑΙ από το πλήθος που συνέχισε να τραγουδά το χορωδιακό μέρος υποχρεώνοντας τον να μετατραπεί για λίγα λεπτά σε… μαέστρο της αυτοσχέδιας ορχήστρας του Terra Vibe! β) το τραγούδι των γενεθλίων που τραγούδησε ο Martin και το κοινό για τον Dave Gahan, καθώς είχε τα γενέθλια του την προηγούμενη μέρα (έγινε πενηνταενός ετών) γ) τα άψογα visuals δ) το αυτόγραφο που υπέγραψε ο Dave στον πιτσιρικά που του το ζητούσε κρατώντας ένα πλακάτ σε όλη την συναυλία αλλά, δεν είχε φέρει μαζί του μαρκαδόρο… ε) η γενικότερη πόρωση και ο ενθουσιασμός από τα οποία διακατέχονταν το κοινό στη διάρκεια της συναυλίας και φυσικά ε) το κλείσιμο της βραδιάς με το “Never Let Me Down Again“.

– (Στα μείον)

Όμως: ο Gahan και ο Martin υπήρξαν ελάχιστα επικοινωνιακοί (με κοφτά χαμόγελα και κάτι σκόρπια Thank You, Let’s Go ή ένα ελληνικότατο “Γειά σου Αθήνα” στο οποίο περιορίστηκε ο τραγουδιστής κι αυτό, στο δεύτερο τραγούδι της συναυλίας) σε πλήρη αντίθεση με το ενθουσιασμένο κοινό στο σύνολο του. Όσοι περίμεναν συγνώμες, απολογίες ή έστω μερικές κουβέντες συμπάθειας του Gahan για την ματαίωση και την απίστευτη ταλαιπωρία του 2009, έπεσαν έξω!. Πάντως, το συγκρότημα μας αντάμειψε για τον κόπο μας να βρεθούμε ξανά μέσα στο Terra Vibe (στις ίδιες συνθήκες ταλαιπωρίας – αν όχι χειρότερες) με ένα δυναμικό πλην ‘συγκρατημένο’ come back αλλά πως να σας το περιγράψω… ουπς, μισό, το βρήκα!: ο Dave εξάντλησε την αδρεναλίνη του, και σε πολλά σημεία κατάφερε να δώσει τον καλύτερο του εαυτό, αλλά στο σύνολο είχε κανείς την αίσθηση ότι το συγκρότημα έδωσε περισσότερο την προσοχή του στο να εκτελέσει με ακρίβεια τη ‘δουλειά’ του, στα τετραγωνικά μέτρα της σκηνής που του αναλογούσαν, παρά στο να επικοινωνήσει με το κοινό -που υπήρξε σαφέστατα δεκτικό μαζί τους- και φάνηκαν ιδιαίτερα ΔΙΣΤΑΚΤΙΚΟΙ σε αυθορμητισμούς ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΩΣ ΣΥΓΚΡΑΤΗΜΕΝΟΙ. Δε μπορώ να γνωρίζω τους λόγους που ανέκοψαν τον αυθορμητισμό τους, πιθανότατα να έπαιξε σημαντικό ρόλο το γεγονός της ακυρωμένης συναυλίας (που έδωσε το δικαίωμα σε εμάς να περιμένουμε και ‘κάτι παραπάνω’ από το συγκρότημα για τον συγκεκριμένο λόγο) και ένας εξίσου σημαντικός παράγοντας που δεν πρέπει να λησμονηθεί αποτελεί το ότι ο σταθμός της περιοδείας του The Delta Machine Tour στην Ελλάδα ήταν μόλις ο τρίτος (μετά την Νίκαια και το Τελ Αβίβ). Βρίσκονταν λοιπόν στην αρχή και ενδεχομένως να υπήρξαν περισσότερο αγχωμένοι και στην ‘τσίτα’, παρά χαλαροί και (άρα) αυθόρμητοι…

Για κάποιον απροσδιόριστο, πάντως αδιευκρίνιστο λόγο, η κεντρική είσοδος της Δυτικής Πύλης (αυτής πάνω στην εθνική οδό για να καταλάβετε) δεν λειτούργησε εκτός από ένα γκισέ για όσους αγόραζαν εκείνη την στιγμή εισιτήριο ή το είχαν προπληρώσει μέσω ίντερνετ και ήθελαν να το παραλάβουν. Τουλάχιστον 5.000 κόσμος είχε στριμωχθεί και αυξανόταν συνεχώς όσο περνούσαν τα λεπτά, για να κατευθυνθεί σε ένα εναλλακτικό κέντρο ελέγχου των εισιτηρίων, το οποίο ενώ είχε 5 εισόδους, είχαν ενεργοποιηθεί μόλις οι δύο, με αποτέλεσμα να διανύσουμε 40 μέτρα σε κάτι λιγότερο από 2 ώρες και να μπούμε οι περισσότεροι στο πάρα πέντε. Υπήρχαν σημάνσεις για άλλες εισόδους (αλλού γι’ αλλού, αν όχι σε απίθανα σημεία ή άφαντες όπως αυτές των θέσεων Parking) αλλά οι περισσότεροι απέφυγαν να τις ακολουθήσουν φοβούμενοι το ρίσκο να χαθούν ή να καθυστερήσουν περισσότερο. Επίσης δεν ήρθε ΚΑΝΕΝΑΣ υπάλληλος/εθελοντής ή σεκιουριτάς να ενημερώσει και να υποδείξει στον κόσμο ότι υπήρχε και νέα είσοδος!. Δεν υπήρχαν ΚΑΝ προστατευτικές μπάρες ώστε να τηρηθεί μια υποτυπώδης προτεραιότητα, ανάλογα με τον χρόνο προσέλευσης του καθενός. Αρκετοί θεατές ταλαιπωρήθηκαν επειδή υπήρχε πρόβλημα με το μηχάνημα Ευρωπαϊκών-πάντα-προδιαγραφών που «διάβαζε» τα barcode και (υποτίθεται ότι) εντόπιζε τα πλαστά εισιτήρια με αποτέλεσμα χιλιάδες άτομα να στριμώχνονται στην κεντρική είσοδο του χώρου. Από τύχη αποφεύχθηκε κάποιο σοβαρό ατύχημα, αν όχι τίποτα χειρότερο… Κατά τις 20:00 με 20:30 άρχιζαν να βάζουν μέσα το κοινό χωρίς καν να ελέγχουν εισιτήρια (…) ενώ προκειμένου να διαμοιράσουν τον μεγάλο όγκο που κατευθυνόταν στη σκηνή, “ελευθέρωσαν” για ένα χρονικό διάστημα την είσοδο με τα 40άρια. Όλη αυτή η απίστευτη ταλαιπωρία ήταν το ‘ευχαριστώ’ της διοργανώτριας στους κατόχους των εισιτηρίων οι οποίοι στο μεγαλύτερο ποσοστό τους τα είχαν αγοράσει εδώ και μήνες, χωρίς να συνυπολογίσουν τα έξοδα μετακίνησης (μεταφορικά προσέλευσης/επιστροφής, διόδια, κόστος διαμονής κλπ.) για ένα μέρος που δεν εξυπηρετείται από μαζικές συγκοινωνίες αλλά και δεν διαθέτει επαρκή χώρο στάθμευσης για τόσες χιλιάδες θεατές οι οποίοι χρειάζεται να περπατούν 5 χιλιόμετρα και βάλε ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ από το κοντινότερο διαθέσιμο παρκάρισμα που τους προκύπτει. Κι όλα μέσα στη ζέστη, με τα ατάκτως παρατεθημένα καρότσια τριγύρω με κάθε λογής (ανεπίσημα και κιτς) μπλουζάκια του συγκροτήματος και άλλες σχετικές ή μη πραμάτειες και να περιμένεις στην ουρά μέσα στην έντονη τσίκνα από τις αυτοσχέδιες καντίνες γύρω σου. Δεν θα έπρεπε ήδη να έχει δημιουργηθεί ειδικός χώρος για τα λεωφορεία που παρκάρουν κάθε φορά αναγκαστικά πολύ μακρυά από τον θεματικό πάρκο του Terra Vibe και ψάχνεις να τα βρεις στο τέλος κάθε συναυλίας;. Δεν υπάρχει καν συνεργασία με συγκεκριμένες εταιρίες λεωφορείων, συνεπώς δεν υπάρχουν ποτέ κάποια σταθερά δρομολόγια για να εξυπηρετήσουν τον κόσμο που δεν έχει άλλο μέσο δημόσιας μεταφοράς να επιλέξει. Η σιδηροδρομική στάση της Σφενδάλης είναι τόσο μακρινή ώστε να μην την προτιμά κανείς και εκτός αυτού, κανένα δρομολόγιο τρένου που έρχεται από τη Βόρειο Ελλάδα δε σταματά στη συγκεκριμένη στάση (τσεκαρισμένο αυτό). Τέλος, θα πρέπει να συμβεί κανένα ατύχημα με τα παρκαρισμένα ακόμη και επί της εθνικής οδού αυτοκίνητα για να δημιουργηθούν επαρκέστεροι χώροι στάθμευσης;;;

Οι ΠΑΝΑΚΡΙΒΕΣ τιμές στα επίσημα T-Shirt και αξεσουάρ με το λογότυπο του συγκροτήματος.

Η ένταση του ήχου δεν ήταν τέτοια ώστε να ακούγεται καλά σε ολόκληρο το χώρο. Αν βρισκόσουν -όπως πολύς κόσμος που παραπονέθηκε στο τέλος- στην άλλη άκρη του Terra Vibe ο ήχος έφτανε σε εσένα ακόμη και σαν ψίθυρος!. Το γιατί η τερατώδης σκηνή δεν ‘έβγαλε’ την (Ευρωπαϊκών κατά τ’ άλλα προδιαγραφών) πρέπουσα ένταση το γνωρίζουν μόνο οι διοργανωτές!.Ας αναλογιστούμε βέβαια και πόση ηχητική ένταση/καθαρότητα μπορεί να δώσει ο συγκεκριμένος ανοιχτός χώρος… 

ο κάμεραν μας έσπασε τα νεύρα: επιτυχημένες οι ζωτανές λήψεις του, δε λέω, αλλά από αυτό το πήγαινε-έλαεπί σκηνήςσε συνδυασμό με τηναναγκαστικήτοποθέτηση ενόςμπάστακα μπροστά στη σκηνή που έλεγχε συνεχώς με το βλέμμα του μην βρεθεί κάποιο εμπόδιο στις ράγες του χειριστή της κάμερας (είδα κι έπαθα για να τους ‘εξαφανίσω’ από τις φωτογραφίες που τράβηξα – υπήρχαν σε όλες!) θα ήταν χίλιες φορές προτιμότερο να χρησιμοποιηθούν συντονισμένα προ-μαγνητοσκοπημένα βίντεο (που θα απέδιδαν το ίδιο καλά την αίσθηση της ζωντανής λήψης) όπως και σε όλες τις προηγούμενες συναυλίες των Depeche Mode στις τελευταίες δύο δεκαετίες.

και βέβαια, ποιος θα λογάριαζε τον cameraman και τον σεκιουριτά αν η σκηνή δεν ήταν τοποθετημένη τόσο ψηλά ώστε αυτοί που πλήρωσαν 125 ευρώ για να βρεθούν στις πρώτες σειρές να βλέπουν τα μέλη του συγκροτήματος μόνο από τη μέση και πάνω και τον ντράμερ εξαφανισμένο (…) πίσω από τα παρατεταγμένα monitors (ηχεία) αλλά σε πρώτο πλάνο την κεντρική οθόνη, τον ακίνητο βούδα/σεκιουριτά και τον εικονολήπτη να πηγαινοέρχεται…

– Κάλλιστα θα μπορούσε να χαρακτηριστεί το πιο ακριβό και δη ΧΩΡΙΣ KANENA ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΑΝΤΙΚΡIΣΜΑ VIP ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ ΣΕ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΣΥΝΑΥΛΙΩΝ!. Πρώτα απ’ όλα ήταν 100% παραπλανητικό ώστε να υπόσχεται είσοδο σε backstage party (=vip εκδήλωση στο πίσω μέρος της σκηνής όπου βρίσκονται τα καμαρίνια) με εύλογη την πιθανότητα να υπάρξει και ένα είδος meet and greet (=χειραψία / φωτογράφηση με το συγκρότημα). Κάτι τέτοιο δε συνέβη φυσικά (και πως αλλιώς όταν πουλήθηκαν τουλάχιστον σε 600 “vip” εισιτήρια – οπότε ο αναλογούν χώρος μετατράπηκε αυτόματα σε χώρο μη vip και με κανονικότατο στρίμωγμα, με δόσεις moshing που και που!). Αυτό που πραγματοποιήθηκε εν τέλει στον προαύλιο χώρο του εστιατορίου του Terra Vibe μετά το τέλος της συναυλίας ήταν ένα απλούστατο CATERING (με κεφτεδάκια, τυροπιτάκια και τα συναφή). Το μόνο φως που υπήρχε στο χώρο ήταν αυτό των ψυγείων (…) της χορηγού Oλλανδικής εταιρίας μπίρας με αποτέλεσμα να μην βλέπεις τι τρως αλλά και σε τι κατάσταση το επιλέγεις μετά από μια προηγηθείσα επιδρομή βάρβαρων αρπακτικών!. Υπήρχε βέβαια απεριόριστη κατανάλωση μπίρας αλλά τι να το κάνεις όταν: α) δεν την χρειαζόσουν. Πιθανότατα έχεις καταναλώσει ήδη μεγάλες ποσότητες- πριν και κατά τη διάρκεια της συναυλίας και β) αν έπρεπε να οδηγήσεις για να φύγεις εσύ και η παρέα σου από την Μαλακάσα. Οι υπεύθυνοι φάνηκαν να θυμήθηκαν να βάλουν μουσική μετά από καμιά ώρα στο χώρο όταν, δικαίως με αγανάκτηση, κάποιος παρευρισκόμενος φώναξε: “βάλτε μουσική ρεεε!” (sic). Οι επιτυχίες των Depeche Mode που ακούστησαν κράτησαν αρκετούς στο catering για κανένα δίωρο – προς οργή των λεωφορειατζήδων που περίμεναν με αγωνία να φύγουν με όσους επιβάτες μετέφεραν εκεί και έπρεπε να περιμένουν να τελειώσει το καινούργιο ‘vip φρούτο’ που τους προέκυψε…

Πόσο,  μα πόσο ‘Ευρωπαικών προδιαγραφών’ όλα όσα σας ανέφερα ως τώρα… δε βρίσκετε;.

ο ευρωπαϊκό σκέλος της φετινής περιοδείας των Depeche Mode έχει προγραμματιστεί να τελειώσει στις 29 Ιουλίου στο Μινσκ της Λευκορωσίας. Θα δώσουν συνολικά 34 συναυλίες σε 25 ευρωπαϊκές χώρες και σε πάνω από 1,5 εκατομμύρια θαυμαστές, πριν συνεχίσουν την περιοδεία τους στην Βόρεια Αμερική ενώ ήδη έχουν κλειστεί νέες ημερομηνίες για το 2014 για συναυλίες σε διάφορες πόλεις της Ευρώπης. Η προγραμματισμένη συναυλία τους στην Κωνσταντινούπολη, έξι μέρες μετά αυτής στην Ελλάδα, ακυρώθηκε λόγω του αποκλεισμού των Βούλγαρων οδηγών φορτηγών που πραγματοποίησαν στα Βουλγαρο-Τουρκικά σύνορα. Σε μια παρόμοια κίνηση είχαν απειλήσει ότι θα προβούν οι δικοί μας οδηγοί στη συναυλία των U2 το 1997 στη Θεσσαλονίκη. Θυμάστε;. Πάλι καλά δηλαδή να λέμε που δεν ζήσαμε κάτι αντίστοιχο, καπάκι μετά το 2009!.

  

 

 

 

Την συναυλία παρακολούθησε, φωτογράφισε, βιντεοσκόπησε και σχολίασε για το MySalonika o Νίκος Βασάρας
(https://www.facebook.com/nicosvasaras)


Για καλύτερη ανάλυση στις φωτογραφίες πατήστε δεξί κλίκ σε κάθε φωτογραφία και μετά την επιλογή “Προβολή Εικόνας” (στον Mozilla Firefox) ή “Άνοιγμα εικόνας σε νέα καρτέλα” (στο Google Chrome).

Περισσότερες φωτογραφίες μπορείτε να δείτε εδώ:

https://www.facebook.com/media/set/?set=a.638467242834354.1073741830.210906485590434&type=3

 

Ακολουθεί (ως ενθύμιο) το δελτίο Τύπου της Didi Music

Depeche Mode
The Delta Machine Tour

Παρασκευή, 10 Μαΐου
TerraVibe Park

Support group: F.O.X.
Opening act: Space Blanket

Το support group των Depeche Mode είναι οι F.O.X., μία νεοσύστατη ηλεκτροπόπ μπάντα από το Essex, που ήδη έχει κερδίσει το κοινό της μετά από μια  μικρή περιοδεία στις Ηνωμένες Πολιτείες και την εμφάνιση τους στο SXSW. Κυκλοφόρησαν το ντεμπούτο άλμπουμ τους Chimera νωρίτερα αυτό το χρόνο. Θα περιοδευόσουν μαζί με τους Depeche Mode για 5 εμφανίσεις σε Γαλλία, Ελλάδα, Βουλγαρία, Ρουμανία και Τουρκία.

Την συναυλία θα ανοίξουν οι Space Blanket, το συγκρότημα που κέρδισε στο διαγωνισμό του Jumpingfish.gr για την ανάδειξη του opening act των Depeche Mode. Οι Space Blanket σχηματίστηκαν το 2009 από τους abdul & biscuit. Η αισθητική και οι μουσικές τους επιρροές οδήγησαν το δίδυμο στη σύνθεση ενός ηχητικού κοκτέιλ αποτελούμενο από Nu disco beats, βρώμικες μπασογραμμές, γαλλικά synthesizer, guitar riffs και φωνητικά. Σε συνδυασμό με παράλληλη προβολή βίντεο, εικόνων και γραφικών που οι ίδιοι επεξεργάζονται και διαμορφώνουν σε πραγματικό χρόνο, το αποτέλεσμα είναι ένας οπτικοακουστικός ανεμοστρόβιλος live electronic disco & indie.

Οι Depeche Mode, το συγκρότημα που επαναπροσδιόρισε τον ήχο της μουσικής, ξεκινά στις 7 Μαΐου την πρωτοποριακή περιοδεία του σε όλη την Ευρώπη. Μια περιοδεία που αναμφισβήτητα θα είναι ΤΟ μουσικό γεγονός του 2013.

Οι Dave Gahan, Martin Gore και Andy Fletcher θα δώσουν 34 συναυλίες σε 25 ευρωπαϊκές χώρες και σε πάνω από 1,5 εκατομμύρια θαυμαστές, πριν συνεχίσουν την περιοδεία τους στην Βόρεια Αμερική. Η περιοδεία ξεκινά την Τρίτη, 7 Μαΐου από το Tel Aviv. Οι Depeche Mode θα βρεθούν επίσης στο Ολυμπιακό Στάδιο του Βερολίνου, στο Stade De France στο Παρίσι, στο Locomotive Stadium της Μόσχας και στο Ολυμπιακό Στάδιο της Ρώμης. Το ευρωπαϊκό σκέλος της περιοδείας τελειώνει στις 29 Ιουλίου στο Μινσκ.

Στην χώρα μας οι Depeche Mode θα δώσουν μια μοναδική συναυλία την Παρασκευή, 10 Μαΐου 2013, στο TerraVibe Park.

Αυτές θα είναι οι πρώτες ζωντανές εμφανίσεις του συγκροτήματος μετά την πολύ επιτυχημένη περιοδεία τους “Tour of the Universe” το 2009/2010, όπου πραγματοποίησαν 142 εμφανίσεις, σπάζοντας όλα τα ρεκόρ πωλήσεων με πάνω από 2,5 εκατομμύρια εισιτήρια. Γιορτάζοντας πάνω από τρεις δεκαετίες στην κορυφή του μουσικού χώρου, με πάνω από 100 εκατομμύρια πωλήσεις δίσκων, οι Depeche Mode έχουν περάσει μεγάλο μέρος της φετινής χρονιάς  δουλεύοντας το πολυαναμενόμενο – μετά το “Sounds Of The Universe”- 13ο άλμπουμ τους, που κυκλοφόρησε πριν από λίγο καιρό.

«Είμαι ενθουσιασμένος με το νέο άλμπουμ» δηλώνει ο Dave Gahan, «και με το γεγονός ότι ξαναβγαίνουμε σε περιοδεία».

Προπώληση εισιτηρίων

Οι τιμές των εισιτηρίων διαμορφώνονται ως εξής *:
PL3: 30 €, γενική είσοδος
PL2 – Front of Stage: 40 € – ειδική περιοχή μπροστά από τη σκηνή
PL1 – VIP: 50 € ειδική περιοχή αμφιθεατρικά, αριστερά και δεξιά της σκηνής
VIP Package: 125 €
PL3 – ανέργων: 23 €, με επίδειξη της κάρτας ανεργίας και της αστυνομικής ταυτότητας
* Τα εισιτήρια εξασφαλίζουν θέσεις ορθίων

Η ΜΠΙΓΚ ΣΤΑΡ ΤΟΥΡΙΝΓΚ και η ΜΠΙΓΚ ΣΤΑΡ ΠΡΟΜΟΣΙΟΝ λόγω της οικονομικής κρίσης, που έχει πλήξει ιδιαίτερα τους νέους ανθρώπους, ανακοινώνουν ότι για τις συναυλίες που διοργανώνουν, θα διαθέτουν για τους ανέργους εισιτήρια σε ειδικές μειωμένες τιμές. Ο αριθμός αυτών των εισιτηρίων θα είναι κάθε φορά ανάλογος με την χωρητικότητα του χώρου και τα εισιτήρια θα διατίθενται με την επίδειξη της κάρτας ανεργίας. Πιστεύουμε ότι με αυτήν την πρωτοβουλία μας θα δοθεί η δυνατότητα σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερο μέρος του κοινού να παρακολουθήσει σημαντικά καλλιτεχνικά γεγονότα και θα διευκολύνουμε την πρόσβαση στον πολιτισμό, σε μια ιδιαίτερα δύσκολη οικονομική περίοδο.

Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να απευθυνθείτε στο Ticket House, Πανεπιστημίου 42 (Εντός Στοάς), στο τηλέφωνο 210-3608366 και στο email [email protected]

Σημεία προπώλησης

Αθήνα
Ticket House
Πανεπιστημίου 42 (εντός της στοάς)
Τηλ.: 210-3608366
Ωράριο Λειτουργίας
Τρίτη – Παρασκευή: 10:30 – 18:30
Σάββατο: 10:30 – 16:00

Θεσσαλονίκη
Musicland
Μητροπόλεως 102
Τηλ.: 2310-264880
Ωράριο Λειτουργίας
Δευτέρα με Παρασκευή (πρωί): 10:30 – 14:30 &
Τρίτη, Πέμπτη, Παρασκευή (απόγευμα): 17:30 – 20:30
Σάββατο: 10:30 – 15:00

Online Sales:
Για αγορές μέσω διαδικτύου με πιστωτική κάρτα, 24 ώρες/ωρο:
www.ticketpro.gr | www.tickethouse.gr

Για την αγορά εισιτηρίων μέσω internet ή μέσω πιστωτικής κάρτας υπάρχει επιβάρυνση 10% στην τιμή του εισιτηρίου.