Γράφει ο Μακεδών

 

 

 

Τώρα θα διαπιστωθεί αν η κυβέρνηση συνειδητοποίησε το μέγεθος των απωλειών -όχι της Ελλάδας, αυτό φάνηκε ότι δεν την ενδιαφέρει- που θα υποστεί ο ΣΥΡΙΖΑ με την υπογραφή στην επαίσχυντη Συμφωνία των Πρεσπών.

Το αρνητικό αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος των Σκοπίων -παρά τις προσπάθειες που καταβάλλονται, από Δύση και Ελλάδα, να θεωρηθεί επιτυχές- δημιουργεί τις προϋποθέσεις αδυναμίας συνταγματικής αναθεώρησης, ως έχει υποχρέωση εκ της Συμφωνίας η σκοπιανή κυβέρνηση, εντός των συμφωνηθέντων προθεσμιών.

Ανέφερα ήδη εδώ τις προσπάθειες που καταβάλλονται -από πολλές πλευρές- να βρεθούν αποστάτες από το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Δεν είναι καθόλου εύκολο το εγχείρημα, παρά τα μεγάλα ποσά που ακούγεται ότι προσφέρονται, αφενός επειδή απαιτούνται 11 βουλευτές και όχι δυο-τρεις, αφετέρου επειδή τα πνεύματα ήδη έχουν οξυνθεί, και ο υποψήφιος αποστάτης θα βρεθεί σε κίνδυνο αν το αποτολμήσει.

Προσπαθώντας να ερμηνευθεί η τόσο μεγάλη αποχή, πρέπει να σταθούμε σε αρκετές καταστάσεις που δημιουργήθηκαν. Η πρώτη είναι ότι οι Αλβανοί, ναι μεν προσήλθαν μαζικώς στις κάλπες, όχι όμως στο αναμενόμενο ποσοστό. Συμφώνως προς τις δημοσκοπήσεις, το 95% των Αλβανών ήταν υπέρ της Συμφωνίας, αλλά στις κάλπες προσήλθαν μόνον σε ποσοστό 70%. Ίσως, να ισχύει αυτό που υποστήριξε Αλβανός αναλυτής, ότι οι Αλβανοί ένιωσαν προσβεβλημένοι, επειδή δεν αναφέρονται καθόλου στην Συμφωνία τα αιτήματά τους, κατά την στιγμή που θεωρούν εαυτούς μία από τις συνιστώσες ομάδες που ίδρυσαν το κράτος.

Άλλο στοιχείο που πρέπει να ληφθεί υπόψη, είναι ότι μάλλον η αξιωματική αντιπολίτευση πολιτεύθηκε δημοσίως μεν, συστήνοντας στους οπαδούς της να ψηφίσουν κατά συνείδηση, αφανώς όμως το κόμμα προπαγάνδισε την αποχή. Άγνωστο, αν συμμετείχε στο παιχνίδι ο Μίτσκοσκι, πιστός φίλος της Δύσης την οποία ξεγέλασε, ή τον παραμέρισε το κόμμα.

Πρέπει να ομολογηθεί, ότι δεν είναι εύκολο να μεταβληθεί η παγιωθείσα θέση ενός λαού. Τρεις ή τέσσερις γενιές Σλάβων στα Σκόπια έχουν μεγαλώσει με το αφήγημα του μακεδονισμού, της Αιγαιακής Μακεδονίας, των αλύτρωτων “μακεδονικών” περιοχών που κατέχουν Ελλάδα και Βουλγαρία, μεγάλωσαν με το όνειρο της “απελευθέρωσης” της Θεσσαλονίκης και της εξόδου στο Αιγαίο, και πολλά άλλα παρόμοια.

Ο πρόεδρος της Σερβίας, Αλεξάνταρ Βούτσιτς, σχολιάζοντας τις εκτιμήσεις της ΕΕ και του ΝΑΤΟ για το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, δήλωσε: «Φοβάμαι, όπως φαίνεται, ότι ορισμένοι υποτιμούν τις μικρές βαλκανικές χώρες και πιστεύουν ότι όλα μπορούν να περάσουν», είπε ο Βούτσιτς. Πρόσθεσε ότι «συχνά (αυτοί οι ορισμένοι) συμπεριφέρονται σαν να πρέπει να γίνονται όλα όπως αυτοί σκέφτονται».

Όντως, οι Δυτικοί δεν κατανοούν εύκολα το γεγονός ότι η συναισθηματική φόρτιση υπερισχύει της λογικής, πολλές φορές, στους μεσογειακούς λαούς. Το ίδιο συνέβη και με το δημοψήφισμα στην Κύπρο, όπου η εταιρία που προπαγάνδισε το ναι, δεν κατάλαβε το γιατί και επανέλαβε -η ίδια- το πείραμα της και στα Σκόπια. Την τρίτη φορά θα μάθει.

Ο Μίτσκοσκι βρήκε ευκαιρία και οι απαιτήσεις του για να συναινέσει στην συνταγματική αναθεώρηση  κρίνονται υπερβολικές από τον Ζάεφ που τις απέρριψε, και απειλεί με εκλογές. Το  VMRO-DPMNE ζήτησε τον σχηματισμό υπηρεσιακής κυβέρνησης 100 ημέρες πριν από τις εκλογές, τον ορισμό νέου Γενικού Εισαγγελέα της χώρας, ο οποίος θα προταθεί από την αντιπολίτευση, και τον σχηματισμό Εξεταστικής Επιτροπής στη Βουλή, προκειμένου να διερευνηθούν παρατυπίες που σημειώθηκαν πριν και κατά τη διάρκεια του δημοψηφίσματος.

Βέβαια, τις εκλογές δεν πρέπει να τις επιθυμεί ο Μίτσκοσκι, επειδή αφενός δεν μπορεί να ελπίζει σε ψήφους Αλβανών, αφετέρου και αν ακόμη εκλεγεί πρώτο κόμμα, αν δεν συγκεντρώσει την απαιτούμενη πλειοψηφία κανείς Αλβανός βουλευτής δεν θα συνεργαστεί μαζί του. Ο Μεντούχ Τάτσι, επικεφαλής του Δημοκρατικού Κόμματος των Αλβανών (στα Σκόπια), σε συνέντευξή του επεσήμανε ότι η στάση που ακολούθησε το VMRO-DPMNE έχει δυσαρεστήσει τους Αλβανούς και είναι σίγουρο ότι κανένα αλβανικό κόμμα στη χώρα δεν θα πάει σε συνασπισμό με αυτό, εάν βγει πρώτο στις βουλευτικές εκλογές.

Εκείνο λοιπόν που μένει τώρα είναι ότι καταληκτική ημερομηνία για να ολοκληρωθούν οι διαβουλεύσεις και να ληφθεί απόφαση για τα επόμενα βήματα είναι η 10η Οκτωβρίου. Σε περίπτωση εκλογών, το πιθανότερο είναι να γίνουν στα τέλη Νοεμβρίου. Άρα, θα περάσει το 2018, η επόμενη προθεσμία, για να σχηματισθεί κυβέρνηση και να ψηφιστούν όλα όσα προβλέπει η Συμφωνία. Μένει επομένως και αυτή η ημερομηνία αναξιοποίητη και η συμφωνία δεν μπορεί να εφαρμοστεί.

Από την ελληνική κυβέρνηση εξαρτάται, αν ακυρώσει την συμφωνία, ή εάν υποκύψει πάλι στις πιέζεις της Δύσης και προσποιηθεί ότι δεν είναι λόγος η παρέλευση των χρονικών προθεσμιών, για να μη ισχύει η συμφωνία.

 

 

 

 

Πηγή: https://www.voria.gr/article/efkeria-stin-ellada-na-akirosi-tin-simfonia-ton-prespon